Filter op
Terug naar overzicht

BLOG: Sanne kijkt Vleesverlangen

Sanne bezocht de documentaire Vleesverlangen, waarin Marijn Frank op zoek gaat naar een gezonde morele relatie met vlees. Een recensie.

Vlees eten is kankerverwekkend, slecht voor het milieu, vervelend voor de dieren en een overconsumptie ervan is slecht voor je lichaam. Dat het eten van vlees veel negatieve gevolgen heeft zagen we al in onheilspellende documentaires als Cowspiracy of Food Inc. Maar vlees eten, waarom doen we het eigenlijk?

Obsessief vleesgebruik
Marijn Frank – we kennen haar van Keuringsdienst van Waarde – maakte de persoonlijke documentaire Vleesverlangen. Hierin gaat ze als ‘vleesverslaafde’ op zoek naar een gezonde, morele relatie met vlees en komt ze erachter dat vlees eigenlijk pure emotie is. Het vleesgebruik van Marijn nam obsessieve vormen aan. Wanneer ze langs een slager liep, zat er een paar seconden later een gehaktbal in haar mond.

Meer verslaafd dan aan seks
Voor haar een reden om haar hersenen te laten onderzoeken door een verslavingsprofessor. Ze komt tot het verrassende inzicht dat ze meer verslaafd is aan vlees dan aan seks. Als gemotiveerde afkicker gaat ze in therapie en loopt ze tegelijkertijd stage bij biologische slager René Pals. Hij leert haar het vakmanschap van het uitbenen van runderen, maar daarvoor moet uiteraard ook een dier gedood worden. René is een geduldig leermeester en laat Marijn stap voor stap wennen aan de slacht van de dieren. Tot aan het einde blijft het spannend, is ze in staat om de koe te doden of niet?

Wel, niet, wel, niet
In de tussentijd gaat Marijn ook nog langs bij YFM bekende Joris Bijdendijk (chef-kok RIJKS®, Slow Food Alliantie) en wordt door hem verleid om prachtig gegaarde stukken vlees te eten. De les die ze bij hem trekt: misschien niet elke dag vlees, maar eet af en toe een goed stuk vlees dat zalig bereidt is. De vegetarische commune, waar ze ook even een bezoek brengt, kijkt daar weer totaal anders tegenaan: “Wie ben jij om een dier te doden?” Ze wordt van hot naar her geslingerd in haar mening over het eten van vlees.

Emotioneel voor de kijker
Marijn Frank weet met haar vlees-rondreis een persoonlijk document af te leveren: van een emotionele sessie bij de psycholoog tot het aanschouwen van de slacht, het komt allemaal aan bod. Het is ook voor de kijker emotioneel wanneer Marijn als een meisje bibbert achter het brede lijf van slager Pals op het moment dat voor haar ogen een koe wordt geslacht, of wanneer ze met haar psycholoog haar worstelingen deelt over het geven van vlees aan haar dochter Sally.

Vragen die blijven naklinken
Ondanks dat Vleesverlangen een ego-document is, zijn de morele dilemma’s herkenbaar. Als je vlees wilt eten, moet je dan ook niet onder ogen zien dat een dier gedood wordt? Iets wat in de voedselketen angstvallig wordt vermeden. Biefstuk lijkt niets meer met een dier te maken te hebben wanneer het eenmaal in het schap van de supermarkt ligt. Vleesverlangen stelt de vraag of je vlees moet eten, waarom en hoe? En bij het verlaten van de bioscoop blijven die vragen nog dagen naklinken in je hoofd en is wegkijken geen optie meer. Waardoor Vleesverlangen beter beklijft dan een film als Cowspiracy.

Sanne Wiltink, fotograaf Maartje Meesterberends– Sanne Wiltink is coördinator van de YFM Academie, bestuurslid bij SFYN en heeft het theater-eetproject Van Riek tot Vork. Ze blogt maandelijks over de avonturen van de Academie, het netwerk van YFM en verrassende foodconcepten.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten