Youth Food Movement

Met de paplepel erin gegoten is een toepasselijke uitspraak als het gaat om gezonde voeding. Want de appel valt niet ver van de boom en deze dame heeft net als haar ouders, vraagtekens bij alles wat zij eet, hoewel dit niet betekent dat er veel wordt afgekeurd; integendeel! Wat als een interesse begon verenigde zich met ambities. Sinds ze het traineeship heeft afgerond is zij werkzaam bij de corporate responsibility afdeling van Ahold. Daar houdt zij zich met zowel de mooie als de minder mooie kanten van voeding bezig, over de hele linie van voedselproductie tot -consumptie. Özlem is niet op de laatste plaatst ambitieus en pittig. In 2011 begon zij bijvoorbeeld naast haar baan een eigen onderneming -(WELIKEWATER) om het drinken van kraanwater te stimuleren.

Na de Food culture van Melbourne geproefd te hebben – met als favoriete hang-out The Vegie Bar, keert Barbara terug naar Nederland als een ware groente-ambassadeur.
In Amsterdam schuift ze vrienden en familie alleen nog maar pastinaak, schorseneer of oerwortel onder de neus. Naast koken, is Barbara bezig met het schrijven van haar scriptie. Een fijne afleiding hierbij is haar blog ‘Living Antenna’ over food, design en ecology. Bij de academie wil ze haar boekenwijsheid graag aan de realiteit toetsen. Met de poten in de klei, dus!

Dankzij werkervaring en opgedane kennis van alle schakels in de visserijsector spreekt ze de taal van de visserman en de handelaar. Vanuit haar eigen communicatieadviesbureau INZee Communicatie & Trends adviseert en begeleidt ze o.a. visserijbedrijven, klein- en groothandelaren, overheid en onderzoeksinstellingen. Ook schrijft ze graag over de sector op haar blog en voor vakbladen. Spreekt over de herkomst van vis en treedt op als dagvoorzitter. Allemaal voor één droom: Bereiken dat de visserman en handelaar elkaars taal spreken en dat iedere schakel in de visserijketen in de taal van de consument kan dromen! Het sleutelwoord is interne en externe (keten)samenwerking.

Als kok en afstuderend docent Horeca&Voeding, heeft Dionne veel met voedsel te maken. Al jong besloot ze vegetariër te worden en keek met een kritische blik naar de wereld om haar heen.
Sinds haar 11e werkte ze in verschillende keukens, zoals GreenMeals (biologische catering) en La Cantine, afgelopen zomer op de Parade. Haar studie tot docent sluit ze af met de minor Eetcultuur, om ook in het onderwijs de verschillende kanten van voedsel en zijn herkomst te kunnen uitlichten.
Een andere grote passie is reizen, wat ze de komende jaren hoopt te kunnen blijven doen, en te leren van de verschillende keukens over de hele wereld.

Enkel bewapend met boekenkennis is Elisabeth voor haar afstudeerscriptie vertrokken naar Oeganda. Daar heeft zij onderzocht hoe kleinschalige boeren de krachten bundelen in farmer groups om toegang te verkrijgen tot de markt met traditionele groenten. Met deze ervaring en geïnspireerd door hun succes wil Elisabeth, met het einde van haar scriptie in zicht, zich in zetten voor verandering in ons huidige voedselsysteem. Begrijpen hoe we 9 miljard mensen op een duurzame manier kunnen voeden. Kennis verspreiden: het kan rechtvaardiger en gezonder! Begrijpen hoe het anders kan. Nu op de VU en straks bij YFM.

Naast het regelen van zijn dagelijkse werkzaamheden, volgt Ella de landbouw agenda. Een erg actueel beleidsterrein. De onderhandelingen tussen de Commissie, de Raad en het Parlement over de Toekomst van het Gemeenschappelijk Landbouw Beleid zijn in volle gang. Momenteel is Ella ook bezig met een campagne van GroenLinks met het thema ‘baas op eigen bord’. ‘We organiseren debatten om het droge beleidsterrein meer op het dagelijkse eten te betrekken. Politiek, internationaal en engagement blijken vaste prik te zijn binnen mijn loopbaan. Ook in mijn eigen leven ben ik bewust met lekker eten bezig en maak ik bijvoorbeeld gulzig gebruik van een initiatief als De krat’.

Na haar studie Internationale Economie (en minor Psychologie) is Hilde ingestroomd in het Rijkstraineeship. Tijdens een detachering in Toronto is ze zich in grote mate gaan interesseren voor duurzaamheid, specifiek gelinkt aan voeding; iets wat in Canada duidelijk op de voorgrond speelde. Met name het gebrek aan transparantie voor consumenten, waardoor onbewust wordt bijgedragen aan de huidige voedsel en milieu-problematiek, heeft haar destijds erg geraakt.
De idealist werd wakker geschud; Na haar baan op te hebben gezegd heeft ze zich volop in de NGO wereld gestort, onder andere als vrijwilliger voor Fairfood en Greenpeace. Hieruit is haar betrokkenheid bij de oprichting van stichting foodwatch Nederland voortgevloeid. Inmiddels werkzaam als campaigner zet ze zich dagelijks in voor consumentenrechten en transparantie over voeding.

Bij Iris is het een combinatie van fascinatie voor smaken en heel graag willen weten hoe het werkt. Als kind  kon ze al niet geloven dat mensen gewoon gedachteloos voedsel in hun mond stoppen, zonder echt te proeven, te beleven. Waarom stoppen mensen voedsel in zich, terwijl ze weten dat het slecht is? En wat is ‘slecht’ dan? Om deze vragen te beantwoorden begon Iris aan haar Bsc ‘Nutrition & Health’ aan de universiteit van Wageningen. Hier heeft ze geleerd wat het effect van voeding op de mens kan zijn, en welke rol voedsel eigenlijk inneemt in het leven van de mens. Wist je dat 50% van je immuniteit uit je darmen komt? Inmiddels heeft ze deze Bsc afgerond en zijn sommige vragen beantwoord, maar tegelijkertijd zijn er ook een heleboel nieuwe vragen bij gekomen. Om op moleculair niveau de interactie van verschillende componenten van voeding en levensmiddelen te begrijpen is ze net begonnen aan haar Msc Food Technology, met als specialisatie Molecular Gastronomy. Kurti zei het al in 1969: “I think it is a sad reflection on our civilization that while we can and do measure the temperature in the atmosphere of Venus we do not know what goes on inside our soufflés". Hier legt Iris zich niet bij neer, en gaat dus tot het molecuul uitzoeken wat er wel gebeurt in soufflés, en meer!

Op zoek naar de beste verhalen, begon Janno aan een studie geschiedenis. Met de bachelor op zak besloot hij zich bezig te houden met actuelere zaken. Hij volgde een Master Journalistiek & Nieuwe Media aan de Universiteit Leiden, liep stage bij Holland Doc, werkte bij IDFA en was een van de oprichters van het Food Film Festival. Langzaam maar zeker was hij er namelijk achter gekomen dat bijna alle verhalen wel iets met eten of voedselproductie te maken hebben.
Een onophoudelijke stroom aan onwaarschijnlijke feiten, liefdevolle voedselsprookjes, genot, verraad, plezier, hebzucht, creatie, vernielzucht problemen en oplossingen passeert de revue als je je gaat bezig houden met voedsel. En dat is heerlijk als je, zoals Janno, zo slecht kunt kiezen.

Vanaf zijn 16e was hij continue actief als bestuurslid van diverse verenigingen. Met name het organiseren van activiteiten zoals schuurfeesten,
tractorpulling, speurtochten etc. boeit Joar naast de bestuurstaken bij de lokale politiek en de standsorganisatie LTO. Na een studie Bedrijfskunde aan de Hogere Agrarische School in Den Bosch begon Joar in 2003 bij de Rabobank. ‘Met 31 lentes jong voel ik me in de bloei van mijn leven en mag ik een 190 agrarische relaties in de akkerbouw en melkveehouderij bij de Rabobank op Voorne-Putten behartigen’. Vandaaruit raakte Joar nog meer geïnspireerd in de magie van voedsel.

Nadat Jos het 'logische' pad' volgde met na de middelbare school een diploma voor de studie commerciële economie begon bij hem toch te knagen. Werkzaam en verveeld achter een computer was het niet, en hij besloot dat hij zijn droom wilde naleven: kok worden.
Hij gooide het roer om en meldde zich aan bij restaurant Fifteen om daar de koksopleiding te volgen waar hij werd geselecteerd voor de interne opleiding. Nu, met een berg werkervaring  rijker en stages in toprestaurants, heeft Jos de schoonheid van echte pure smaken leren kennen. Hoe kun je je gasten verrassen door producten in hun waarde te laten?

Opgegroeid tussen de koeien wist ze al vroeg wat ze wilde worden: Boer. De studie Diergeneeskunde heeft gezorgd voor een brede blik in de veterinaire wereld waar de voedselveiligheid en volksgezondheid ook een grote rol speelt. Als laatstejaars student Diergeneeskunde is ze nog regelmatig op de boerderij te vinden. Met de bouw van een nieuwe stal met melkrobots kon ze haar opgedane kennis over diergezondheid en dierwelzijn toepassen op het bouwontwerp. Haar liefde voor koeien en reizen heeft ervoor gezorgd dat ze in vele landen de agrarische sector mocht bewonderen.
Een cursus ‘Maatschappelijk Verantwoord Veterinair Ondernemen’ gaf meer inzicht in duurzame voedselvoorziening. Met passie voor het bedrijf hoopt ze later te kunnen zeggen dat ze op een (h)eerlijke manier zuivel produceert waar de omgeving én consument trots op zijn.

Piepers rooien op de zorgboerderij waar hij werkt, geen enkel probleem!
Een trip naar het buitenland om daar eens te snuiven aan een andere cultuur en al van-elkaar-lerend boeren wijsheden en tips uit te wisselen, hij draait er zijn hand niet voor om! Enthousiast zoals hij is, geeft hij hier en daar ook nog wel eens (ongevraagd) advies en zijn visie op verschillende onderwerpen binnen en buiten de landbouw. Met zijn boerenafkomst en nog steeds ondergedompeld in deze wereld kan dit ook niet anders. Om consumenten nog beter te voorzien van informatie lanceert Krispijn In 2012 een nieuwe marketingtool om consumenten direct te koppelen aan “hun” producent. Dat de Noordoostpolder niet dicht bij een grote stad als Amsterdam ligt is daarvoor geen probleem. Komt Amsterdam voor haar verse groenten niet naar Krispijn, dan komt Krispijn met zijn verse groenten wel naar Amsterdam.

Na een studie internationale betrekkingen in Groningen, verhuisde hij naar het centrum van de Europese beleidsfabriek, Brussel. Hier behartigt hij de belangen van onze agrarische ondernemers namens LTO Nederland en heeft daarbij constant contact met politici, Europese ambtenaren en de rest van het maatschappelijk middenveld. Luc is dagelijks bezig met het Europese kader van regels en voorwaarden rondom productie en consumptie van voedsel. Burgers, boeren, slagers, bakkers, supermarkten en verwerkers moeten binnen dat kader samen werken aan beter, schoner en lekkerder voedsel. Samen met zijn generatiegenoten wil Luc bijdragen aan werkbare voedseloplossingen voor de lange termijn, waarbij beleid naadloos aansluit op de praktijk en ruimte geeft aan de nodige ontwikkeling.

Lukas ziet graag het beste in de mens naar buiten komen. Met gelukkige mensen als gevolg. “Ik hou van openheid naar elkaar waar vervolgens de mooiste gesprekken uitkomen. Niemand kent dé weg, je moet het samen doen, met een gemeenschappelijk doel.” In het Westen wordt hij  wel eens als nuchtere Drent bestempeld. Volgens Lukas is nuchterheid hard nodig om het nuttige van het nutteloze te onderscheiden. Tijdens het volgen van de opleiding Small Business en Retail Management vond hij de noodzaak tot verbetering van het huidige economische systeem. Sleutelwoorden: Filosofie, zelfkennis, economie, liefde…

Want Marieke heeft een droom: ze wil mensen positief leren overtuigen om ECHT duurzamere keuzes te maken. Ze studeerde cum laude af op consumentengedrag aan de Universiteit van Tilburg en leerde de kneepjes van het marketingvak bij Unox, OLA en Magnum. Inmiddels is ze nu op de plek waar ze altijd al wilde zitten: als brandmanager van Ben&Jerry’s wordt Marieke dagelijks geïnspireerd door de twee mannen die al sinds 1978 hun bedrijf inzetten ‘for the good cause’. De verre toekomst? Een eigen bedrijf in duurzame voeding met en een positieve creatieve insteek.  Een soort Ben&Jerry’s meets Blond Amsterdam. Maar eerst de Academie!

Het begon allemaal toen Mick als vrijwilliger in Bolivia een diepe natuurervaring had. Hier werkte hij met jaguars, poema's, apen en andere exoten. Terug in Nederland wilde hij met deze ervaring een nog veel grotere positieve impact maken. Young Leaders for Nature van de IUCN bracht hem op de duurzaamheidafdeling van PwC. Daar zoekt hij naar de meeste effectieve manier om duurzaamheid te laten werken. Dit gaat natuurlijk verder dan het bedrijfsleven en Mick houdt er dan ook van om in zijn eigen leven te experimenteren met hoe het anders kan. Het is zijn passie om mensen weer met de natuur én met elkaar te verbinden. Voedsel blijkt steeds meer hét middel om het kleine met het grote te verbinden. Volgens Mick bovendien een erg leuke en lekkere manier!

Technologische kennis over voedsel deed Nelleke op in Wageningen, waar ze Levensmiddelentechnologie studeerde. Aan de Universiteit van Amsterdam bekeek ze de wereld van voeding en gezondheid door een sociologische bril. Om haar perspectief te verbreden, studeerde ze daarna Voedselbeleid in Londen. Tim Lang, uitvinder van het begrip ‘voedselkilometers’, inspireerde haar daar om na te denken over een gezond én duurzaam voedselsysteem.
De afgelopen jaren werkte Nelleke bij de Rijksoverheid en hielp ze Nederlandse wetenschappers om Europese subsidies te bemachtigen voor onderzoek over voedsel. Sinds eind 2011 doet ze zelf onderzoek naar eten en schrijft hierover voor de Consumentenbond.

Met een Franse moeder en Nederlandse vader heeft Oriane van twee culturen mogen snoepen, eten en de sfeer eromheen speelden altijd een grote rol. Het eten zelf moest van goede kwaliteit zijn en het moment van samenzijn en gezelligheid was erg belangrijk. Na haar opleiding tot diëtist probeert Oriane mensen bewust te laten worden dat kwaliteit van voeding belangrijker is dan de kwantiteit, en dat het gaat om het voeden van het lichaam en niet om het vullen. Gezonde voeding is namelijk per persoon verschillend. De combinatie van diëtetiek en hormoonspecialist en een bijzonder positieve instelling, maken van Oriane een leuke en interessante toevoeging voor de YFM.

Doordat voeding, wetenschap en overdaad zijn gefuseerd, is ons voedselsysteem in gevaar. Voedsel is een bron van controverse. Philip wil graag de verwarring en angst waarmee voedsel wordt omgeven wegnemen en inzicht geven in de mogelijkheden die het biedt. Geinteresseerd in de anti-carcinogene werking van voeding is deze student druk bezig met zijn stichting Food-Fight waar hij op een creatieve manier kinderen letterlijk de zaden laat planten voor een duurzaam voedselsysteem. Daarnaast is deze Brabander werkzaam als chef bij Restaurant Boca’s in Amsterdam en werkt voor televisieprogramma’s waaronder het programma Tussen Kunst en Kitsch. Ook heeft hij zich tot doel gesteld om binnen 2 jaar een eigen documentaire op het food film festival te draaien.

De ambitieuze Rob doet op dit moment het management programma van ORMIT waarin hij zijn passie voor persoonlijke ontwikkeling en leiderschap vond. Als kritisch consument ontwijkt hij kunstmatige toevoegingen en maakt zich zorgen over de gevolgen van de vleesindustrie. In 2011 bezocht Rob een organic farm in India en verdiepte hij zich in biologische landbouw, waarvan hij gelooft dat het essentieel is voor duurzame ontwikkeling.
Om te ontspannen van deze zorgen gaat Rob graag mountainbiken, doet hij aan yoga en rijdt hij paard. Deze idealistische wolf in zakelijke schaapskleren heeft als droom om op een boerderij met veel dieren te wonen, zijn eigen energie op te wekken en groenten te verbouwen.

Zelf had Robbert nooit echt stilgestaan bij het feit dat het leven waarin hij opgroeide echt een privilege is. Tot het moment  dat hij de stap van het platteland naar de stad maakte. Hier waren vanzelfsprekendheden opeens niet meer zo vanzelfsprekend. Na twee stages te hebben gelopen in de voedingsbranche wist hij het zeker: hier moest hij in verder.
Nu is hij werkzaam bij Willem&Drees, het bedrijf dat eten van boeren in de buurt aanbiedt. Hij heeft kunnen proeven aan de wereld van ons eten, maar het idee dat hij nog maar het topje van de ijsberg heeft gezien. Belangrijke vragen die bij Robbert spelen zijn: ‘Wat is goed eten? Hoe wordt onze voeding precies gemaakt en door wie? En wat zijn nou de daadwerkelijk kosten van de producten die ik koop?’

Rowena is nog jong, maar heeft al veel ondernomen; na haar VWO heeft ze rondgetrokken door Amerika, werkte ze in de modelling, horeca en catering en organiseerde ze events. Haar passies zijn psychologie, kunst, duurzaamheid, gezonde voeding, ecovillages en community building.
Ze studeerde dit in Italië (Damanhur) en Portugal (Tamera). Sinds september 2010 studeert ze Regional Development and Innovation te Wageningen. Deze studie combineert Ontwikkelingssamenwerking en plattelandsvernieuwing. Rowena wil graag samen met anderen het plezier van eenvoud en tevredenheid verder ontdekken en breed toegankelijk maken. Ze is een enthousiast en actief lid van YFM en organiseert geregeld excursies naar bedrijven die op ambachtelijke wijze voedsel produceren.

Opgegroeid in de Betuwe en na een studie Technische Bedrijfskunde, is Steven nu werkzaam binnen een multi-national in de voedingsindustrie. Hierbij heeft hij zich in de afgelopen jaren bezig gehouden met verschillende operations vraagstukken; inkoop, beschikbaarheid van
baby voeding in het Midden-oosten en het fabrieksnetwerk in Europa.
In 2007 heeft Steven samen met 6 vrienden 'de wijngaard Lui' opgezet in Nederland. Hier worden van verschillende Nood-Europese druivenrassen mooie wijnen gemaakt.

Susan besloot na de middelbare school het studeren even uit te stellen. Eerst maar eens wat zien van de wereld om zo een betere studiekeus te maken. Drie maanden Engeland en twee maanden Spanje hebben haar gevormd en gehard. Inmiddels weet deze denker en doener waar zij zich mee bezig wil houden: datgene wat er voor iedereen toe doet, zoals duurzame productie van bijvoorbeeld voedsel.
Voedsel is levensonderhoud en zonder dit kan men niet bestaan. Bij de academie hoopt Susan mensen met dezelfde ideeën te vinden en vooral veel van hen kunnen te leren. Met haar ambitie en grote inzet wil ze een bijdrage aan YFM leveren.