Youth Food Movement

.

Waaronder in Nederland. Toen Samuel Levie hem in 2009 tijdens een stagereis door Italië bezocht, stelde hij meteen voor dat er in Nederland een Youth Food Movement zou moeten komen. Samuel kwam terug in Nederland en de rest is geschiedenis. Maar de goede relatie met Carlo Petrini is gebleven en zo kwam hij begin 2011 naar Amsterdam om de CAP campagne van de YFM in te luiden.

Groeide op tussen de akkerbouwvelden van het Noordoost Friese platteland. Gezien zijn belangstelling voor natuur en landschap was de keuze voor de studie biologie snel gemaakt. Na gepromoveerd te zijn aan de Rijksuniversiteit Groningen op een genetisch-oecologische studie aan de grassoort fioringras is hij naar WUR vertrokken om zich daar met name bezig te houden met veredelingsonderzoek aan Allium(=look)gewassen. Sinds 2005 is hij verbonden aan de nationale genenbank CGN dat ook een onderdeel is van WUR.

David werkt vanuit zijn kantoor in Amsterdam als zelfstandig consultant op het gebied van duurzaam voedsel. Afgelopen jaren werkte hij vooral voor de grote Nederlandse food retailers Ahold, C1000 en Jumbo. Naast zijn werk aan de verduurzaming binnen de supermarktwereld is David medeoprichter van Too Good to Waste (TGTW), een initiatief wat voedselverspilling tegen gaat door groente en fruit wat eigenlijk zou worden weggegooid te 'redden' door het te verwerken tot sap en soep. David is al enkele jaren betrokken bij de YFM. Niet alleen vanuit zijn rol als duurzaamheidsexpert, David verzorgd als DJ geregeld de muziek bij YFM-events.

http:// http://nl.linkedin.com/in/davidklingen

https://twitter.com/DavidKlingen

Met 0.0 werkt hij nauw samen met koplopers die vinden dat het roer om moet. Samen met hen bedenkt Kerkhoven nieuwe werkwijzen om doorbraken te forceren. Zijn kennis zet Kerkhoven in om insecten rendabel op de kaart te krijgen en voor het logo Nature and More. Alle Nature & More producten zijn gelabeld met een persoonlijke postzegel en unieke code. Door deze code in te toetsen kunnen consumenten kennis opdoen over de kwaliteit van hun zojuist gekochte ananas of mango. Op deze manier krijgen consumenten gemakkelijk toegang tot achtergrond informatie over elke teler.

Na zijn studie begon hij als AIO in de Wijsbegeerte, vervolgens heeft hij gewerkt voor KMPG als marketingadviseur om toch weer te kiezen voor de wetenschap. Tot hij door een wijnclub in Utrecht gevraagd wordt wijn in combinatie met gerechten te laten proeven. Volmondig zegt hij ja, zodat zijn promotie uit beeld verdwijnt en voedsel op zijn netvlies gegrift staat. Sinds 2006 is hij één van de oprichters van Foodlog.nl Een bloggazine, met als doel een dedicated Wiki op het gebied van eten en drinken. Samen met Urgenda en YFM organiseert Veerman Foodlog cafe’s door het hele land. Tot slot is Veerman een graag geziene gast bij congressen en lezingen zowel als sprekers als kritische toehoorder.

Sinds zijn pensioen reist Winkel de hele wereld over waar hij koraalriffen en regenwouden fotografeert. Het liefst bevindt Winkel zich onder water waar altijd weer iets nieuws te ontdekken valt. Winkel is erg begaan met de zeewereld, door de jaren heen is de achteruitgang van de natuur duidelijk terug te zien op zijn foto’s . Een tikkeltje pessimistisch over de toestand is Winkel wel. Vis is niet zo gezond als onze overheidsinstanties beweren, we kunnen beter helemaal geen vis meer eten.  Zijn oplossing voor de verslechterde toestand in de onderwaterwereld is het creëren van veel meer beschermde gebieden, zoals bij de Cariben, zodat bodem- en vissoorten zich weer kunnen herstellen.

Deze oude vriend van de Youth Food Movement weet als geen ander hoe je moet genieten van vis, schaal- en schelpdieren. Alles gaat op, want niks wordt in zijn keuken weggegooid. Tegenwoordig wil Arkenbout de liefde voor mooi en echt voedsel doorgeven via het geven van workshop. Arkenbout: ‘Ik wil op een leuke manier aan de kaak stellen wat er mis is met ons voedsel.’

Haar wereldse blik en goede mondelinge vaardigheid heeft Herman daarna ingezet als woordvoerder bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken en het Ministerie van Economische Zaken afdeling buitenlandse handel. Hierna volgt Fairfood: Eat fair, beat hunger. Een internationale campagne- en lobbyorganisatie zonder winstoogmerk die de voedingsmiddelenindustrie aanspoort haar ketens te verduurzamen. Zo wil Fairfood International een bijdrage leveren aan de bestrijding van wereldwijde honger en armoede. Begonnen als woordvoerder heeft Herman inmiddels director Business Development bij Fairfood International achter haar functieomschrijving staan. Bij de YFM Academie zwaait zij de scepter bij het Lagerhuisdebat. Met enthousiasme en lef krijgt zij iedereen in dit debat aan het praten.

Prast is deskundige op het gebied van persoonlijke financiële planning en de rol die gevoelens en emoties hierin spelen. Tot 1 oktober 2011 was zij lid van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid en leidde zij het project Keuze, gedrag en beleid.Prast zit nooit stil behalve om te schrijven. Als vaste columnist van het Financiële Dagblad, schrijver van boeken zoals Een jaar uit het leven van de gevoelseconoom, maar ook over verandering. In het NRC Handelsblad van 2010 pleit zij: ‘Weg met de BTW op groente en fruit.’

Deze boerenzoon is een belangrijk man. Zo stond hij bij menig organisatie of commissies aan het hoofd: voorzitter SER, bewindvoerder Wereldbank, informateur kabinet Balkenende Bos, directeur Rabobank etc. Bij zijn afscheid schiep de Rabobank een naar hem genoemde prijs in het leven, de Herman Wijffels Innovatieprijs. Deze prijs wordt uitgereikt aan mensen met ideeën voor kansrijke en duurzame producten, technieken of diensten. Wijffels is een ster in het verbinden van mensen met verschillende achtergronden voor eenzelfde doel. Een goeie match met de YFM Academie. Wijffels opent het nieuw Academiejaar en is te bewonderen bij de kick-off op 14 januari 2012. Groepen inspireren over duurzaamheid is hem niet vreemd, zo is hij hoogleraar Duurzaamheid en maatschappelijk verandering aan de Universiteit Utrecht.

Samen met Jutka Haberstadt heeft Seidell in 2011 het zeer goed ontvangen boek Tegenwicht - feiten en fabels over overgewicht geschreven. Seidell is een internationaal gerenommeerd onderzoeker op het gebied van zowel de oorzaken en gevolgen van overgewicht en obesitas als de effectiviteit van overgewichtpreventie en obesitaszorg. Hij is vanwege zijn kennis een veelgevraagd adviseur van organisaties in binnen- en buitenland zoals de Wereldgezondheidsorganisatie, de Gezondheidsraad, overheden, consumentenorganisaties en organisaties van patiënten en zorgverleners. Zo zit hij onder andere in het bestuur van GO4Kids. Ook adviseert hij de YFM bij de CAP2013 campagne.

Na zijn studie Agrarische Sociologie heeft van der Ploeg onder andere gewerkt in Peru en Colombia. Over zijn belevingen in Peru schreef van der Ploeg zijn eerste boek ‘De gestolen toekomst’. In zijn proefschrift beschreef van der Ploeg  hoe een toenemende marktafhankelijkheid (met name aan de toevoerzijde van het bedrijf) leidt tot een omslag in het ontwikkelingspatroon van het bedrijf. Kort na het behalen van zijn doctoraat werd van der Ploeg gevraagd door Norman Long, toen hoogleraar Ontwikkelingssociologie in Wageningen, om deel te vormen van zijn team. Sinds 1992 bekleed hij daar de functie van hoogleraar Rurale Sociologie.

Van der Schans is een doener. Hij is medeoprichter van Eetbaar Rotterdam, een project dat zich ten doel stelt de voedselketen weer zichtbaar te maken in de stad. De visie van van der Schans is om gebruik van onverwachte en nog niet benutte ruimte in de stad te gebruiken voor stadslandbouw. Dit kan, naar zijn mening, een extra dimensie zijn bij de realisatie van duurzaam functionerende gebouwen en openbare ruimte in de stad.

Hier volgt meer.

‘Iedereen kan koken’ althans volgens optimist culinair journalist Mac van Dinther. Dit toont hij elke week in het zaterdagmagazine van de Volkskrant. Tevens bezoekt hij nieuwe restaurants en velt hij oordeel. Maar er is meer, zo dook van Dinther in de wereld achter de Nederlandse maaltijd. Hij keek achter de schermen van de voedselindustrie, maar bezocht ook hun tegenhangers: de Kleinste Soepfabriek, biologische slakwekerij de Klispoel, Zuiver Zuivel en Ada het scharrelvarken. Hieruit volgde zijn boek ‘Ons eten’ aangevuld met lekkere recepten. Tot slot is hij veel China te vinden. Wil je ook naar China? Dat kan ga, schrijf je in bij zijn culinaire reizen.

Tijdens haar studie Rechten aan de Erasmus Universiteit besloot Thieme vegetarier te worden. Haar interesse in de rechten voor het dier bracht haar bij verschillende organisaties zoals Bont voor Dieren en Stichting Wakker Dier. In 2002 richhte zij de Partij voor de Dieren op, een unieke partij, want de eerste in heel de wereld geheel gericht op dierenrechten. Bij de Tweede Kamer verkiezingen in 2006 behaalde de Partij voor de Dieren twee zetels. In 2007 ging de documentaire ‘Meat the Truth’ in premiere. Deze documentaire diende als antwoord op Al Gore’s ‘An inconvenient truth’, waarin het gevaar van het broeikaseffect werd benadrukt, maar niet de belangrijkste veroorzaker werd genoemd, namelijk de veehouderij. In maart 2009 bracht Marianne Thieme haar essay Het gelijk van de dieren, het geluk van de mensen uit. Het essay geeft redenen aan om minder tot geen vlees te eten.

Met de stichting Urgenda heeft Marjan Minnesma een platform gecreeerd van mensen die duurzaamheid promoten. Duurzaamheid draait vaak om techniek: milieu en energie, terwijl sociale verhoudingen en de inrichting van een land net zo meespelen, vindt Minnesma. Minnesma is oud-directeur van Drift (Dutch Research Institute For Transitions), kenniscentrum voor transitie naar duurzaamheid van de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Als jurist en filosoof werkte Minnesma voor onder andere Greenpeace, en schreef de duurzaamheidsparagraaf van het verkiezingsprogramma van de PvdA. In de Trouw duurzame top 100 van meest invloedrijke personen staat zij op de 71e plaats.

Martijn werkte de afgelopen 15 jaar voornamelijk als marketeer voor voedingsmerken zoals Honig, Sportlife, Ekoland en Optimel. In 2010 ontdekte Martijn zijn ultieme droom: inspirator en facilitator zijn van een nieuwe eetcultuur en een andere gezondheidszorg. Bewuster omgaan met voeding speelt daarin een centrale rol. Hij is gefascineerd door de unieke ervaring die voeding ieder mens biedt. In 2011 richtte Martijn de stichting Voeding Leeft op, initiatiefnemer van o.a. Mijn Eet Experiment en het symposium Arts en Voeding. Daarnaast heeft Martijn een eigen adviesbureau M’pure; hij adviseert en begeleidt bedrijven, overheden en instellingen op het snijvlak van voeding en gezondheid.

Een begrip geworden in 'duurzaam Nederland' nadat hij Al Gore naar Nederland haalde om zijn film 'An Inconvenient Truth' hier in première te laten gaan. Maurits Groen is echter al zo'n dertig jaar actief op het gebied van milieuproblematiek. Hij startte zijn carrière bij Milieudefensie en heeft veel ervaring als journalist opgedaan bij onder andere Vroege Vogels. Later heeft hij bij VROM meegewerkt aan de eerste milieubeleidsplannen en richtte in 1990 MGMC op; zijn eigen adviesbureau. Hier helpt hij bedrijven en overheid bij duurzame strategieën. Zo heeft hij onder andere de Kopenhagen Express georganiseerd om aandacht te vragen voor het klimaatprobleem. Ook geeft hij boeken in eigen beheer uit en helpt hij jonge duurzame ondernemers. Maurits Groen staat op nummer 6 van de Duurzame 100 van Dagblad Trouw.

Korthals is breed onderlegd, hij studeerde filosofie, sociologie, Duits en antropologie aan de Universiteit van Amsterdam en de Karl Ruprecht Universität in Heidelberg. Op dit moment richt hij zich op ethische kwesties in verband met milieu, natuur, dieren, voeding en landbouw. De afgelopen jaren schreef hij publicaties met de titels Before Dinner. Philosophy and Ethics of Food en Genomics, Obesity and the Struggle over Responsibilities. Korthals is voorzitter van de stichting Foundation for the Restoration of European Ecosystems. (FREE). De stichting zet zich in voor natuurbehoud door natuurlijke begrazing.

Op 25 oktober 2007 ontving Roozen een koninklijke onderscheiding voor zijn jarenlange inzet voor eerlijke handel in de wereld. Roozen richtte samen met Frans van der Hoff in 1987 Stichting Max Havelaar op. Sindsdien stond en staat hij aan de wieg van tal van andere organisaties die zorgen dat kleine ondernemers en landbouwers in ontwikkelingslanden een eerlijk inkomen krijgen. Roozen schuwt de weg naar het bedrijfsleven steeds minder en met succes. Utz Certified wordt langzaam maar zeker de norm in de cacao-industrie.Grote merken als Verkade en Cadburry zijn helemaal overgeschakeld. Tot slot is Roozen lid van de taskforce biodiversiteit en natuurlijke hulpbronnen.

Binnen zijn carrière focust hij zich op bedrijfsontwikkeling en oppikken van nieuwe trends. Franse heeft gewerkt voor grote internationale bedrijven als Gammaster Food Irradiation. Na de functie als Program Director Corporate Brands at Royal Ahold werk hij als Program Director Healty Living. Sinds 2007 heeft Franse de gloednieuwe functie van Program Director Climate Action aan zijn functie kunnen toevoegen.

'Ik wilde eerst proberen of het binnen Shell kon'. Henneman schreef een pamflet dat hij uitdeelde aan collega's, organiseerde workshops over duurzame energie en regelde een ontmoeting tussen een Nigeriaanse activist en een topmanager. Toen hij concludeerde dat hij bij Shell niets in beweging kon krijgen, besloot hij voor zichzelf te beginnen. Zo richtte hij samen met zijn vrouw Meneer de Leeuw op: een werkplaats voor innovatie en maatschappelijk verandering. Zij werken in opdracht van onder andere Urgenda, DRIFT en Universiteit Wageningen.

Als eigenaar van hotel-restuarant Hotel Gastronomique en oprichter van de Academie voor Gastronomie is Peter Klosse een ware gastronomie expert. Klosse is in 2004 gepromoveerd aan de Universiteit van Maastricht op zijn Smaakstijlenconcept en schrijver van de meest gebruikte boeken op dit gebied, zoals Het Proefboek, de essentie van Smaak en Aan de Slag met Wijn. Daarnaast is Klosse ook een van de oprichters van de Gastronomy Group. Een samenwerkingsverband van o.a. de Wageningen Universiteit, Hotelschool Maastricht, RijnIJssel college, Koninklijk Horeca Nederland, Foodstep, Foodvalley en Food Nutrition Delta.

Als expert in duurzaam bouwen van het eerste uur is Tjerk Reijenga ook al jaren lang overtuigd vegetariër, vanuit principes die te maken hebben met de bio industrie en het wereldvoedselvraagstuk. Sinds een aantal jaar werkt hij steeds meer aan projecten in China en in de afgelopen maanden houdt hij zich voornamelijk bezig met een duurzaam Agropark in Ecocity Caofeidian. Hier wordt gezocht naar een combinatie van grootschalige voedselvoorziening en duurzaamheid. Een interessante case study voor de Academiedag over Stad en Consument.

Toine wil via onderzoek, innovatie en ketensamenwerking de voedselketen verduurzamen. Hij werkt hij hard aan vermindering van voedselverspilling, minder gebruik van energie en water. Samen met de Plus Supermarkten werkt hij aan een onderzoek: hoe kun je voedselverspilling tegengaan en verminderen. De toekomst van ons voedsel? Volgens Toine simpel smakelijk, gezond en duurzaam.

Vandana Shiva (India, 1952) is een van de grootste denkers over voedsel, milieu en biodiversiteit van onze tijd. Ze heeft meer dan 20 boeken geschreven en ruim 500 artikelen gepubliceerd in vooraanstaande wetenschappelijke tijdschriften.

Voor de Youth Food Movement is Vandana Shiva een icoon dat (jonge) mensen kan inspireren en als geen ander de kern van de wereldvoedselproblematiek weet te raken. Met haar stichting Navdanya laat Shiva zien dat verandering te organiseren is vanuit praktische, kleine handelingen. Navdanya komt op voor de rechten van kleinschalige boeren en zet zich in voor het behoud van biodiversiteit. De stichting heeft 54 food community zaadbanken opgezet en bijna een half miljoen boeren getraind in het op biologische wijze verbouwen van voedsel, met daaraan gekoppeld het grootste fairtrade, biologische marketingnetwerk van India.

Schmidt Zeevis is al bijna 100 jaar bekend in Rotterdam en omstreken. Alle soorten verse vis worden geleverd waarvan een groot deel aan restaurants, cateraars en hotels.Welke soort vis ligt er voor je, hoe fileer je een vis, welke vis mag je wanneer eten? Waar komt de vis vandaan? Kiezen we voor kweek of voor wild? Wil weet veel en deel graag zijn kennis en enthousiasme over de onderwaterwereld.

TOP B.V. werkt voor de levensmiddelenindustrie en haar toeleveranciers. Gestudeerd aan de TU Delft heeft de Heij zijn weg richting de voedselwereld aardig kunnen vinden. Zo is hij innovatiemakelaar voor de Food & Nutrition Delta, mede-eigenaar en scout bij de Holland Food ventures B.V en ambassadeur van Innovation 2.0 – community of talents. De Heij heeft een duidelijke mening die hij niet onder stoelen of banken plaatst. Lees bijvoorbeeld zijn  blog Food 4 Innovations over food design, voedseltechnologie en -verwerking, en voedsel maatschappelijke gerelateerde onderwerpen. Tot slot geeft hij workshops bij de Food Agency.

Na zijn studie psychologie aan de Universiteit van Amsterdam gaat van Dam werken bij tabaksgigant Rothman’s International. Hier is hij de schakel tussen wetenschappelijk onderzoek en commercie. Van Dam vertaald de inzichten afkomstig uit onderzoeken gedaan door externe bureau's in hapklare brokken voor de marketingafdeling. De snelle afwisseling en de veelheid aan onderwerpen gaan van Dam tegen staan. Hij besluit zijn praktijkkennis mee te nemen naar de Universiteit van Wageningen. Met succes, want zijn colleges zijn gepassioneerd. Al meer dan 20 jaar doceert hij studenten over consumenten gedrag met de focus op duurzaam consumeren. Behoudt je eigen visie of zoals Van Dam zegt: 'Waarom wist Kellogg’s dat cornflakes een succes zouden worden? Dat wisten ze niet! Productontwikkeling begint dus niet met een vraag, maar met een visie.'