Youth Food Movement

In de aanloop naar het eerste Food Film Festival moest er ongelooflijk veel gebeuren. De organisatoren plaatsten daarom een advertentie op een aantal sites. Ze kregen één reactie: van Baukje. En dat was precies wat ze nodig hadden.

Baukje bleek een uitgebreid netwerk in de Nederlandse film en televisiewerelden te hebben, ze bleek een keiharde werker te zijn en ze bleek ook nog eens hele mooie dingen te kunnen maken. Een belangrijke eigenschap, want er goed uitzien is zeer belangrijk. Ze ontwierp vele logo's, flyers, programmaboekjes en sites voor de Youth Food Movement en het Food Film Festival. Zo maakte ze zich in korte tijd vrijwel onmisbaar.

Baukjes ontwerpen zijn hier te verkennen.

Helen groeide op in Badhoevedorp; onder de rook van Amsterdam en vlakbij de kruising tussen de A4 en de A9. Niet een uitgesproken natuurlijke omgeving, maar gelukkig was er: het weilandje! Op een stuk weiland had de familie twee maffe pony's en een hangbuikzwijn en Helen en haar zussen konden er heerlijk spelen. En over de natuur leren. Zo groeide de allerbeste pompoenen op de mesthoop van de dieren. Reusachtig werden die. En in de lente pikten de kraaien de loszittende haren uit de vachten van de pony's om er hun nest van te bouwen. Helen zag het allemaal en hield ervan.

Daarom ging ze biologie studeren. Na een master in Environment & Research Managment te hebben gevolgd - waarvoor ze in Oeganda onderzoek deed naar ecologische landbouw - werd ze actief bij de YFM. Daar viel ze op door haar werklust en presentatietalent. Eigenschappen die ze tegenwoordig inzet voor haar eigen adviesbureau op het gebied van voedsel verduurzaming. Binnen haar bestuursfunctie is zij verantwoordelijk voor het Food Film Festival.

Ilse leert veel en deelt graag. Zo helpt Ilse ons met het ontwikkelen van opleidingsmateriaal. Ook brengt zij structuur aan in de werkopdrachten en denkt mee over nuttige output van een Academiejaar. Haar verleden als trainer en haar huidige studie Communicatiewetenschap komen hierbij goed van pas. Naast kennis, deelt Ilse ook graag haar zelfgebakken taarten. Nijntje taarten, cupcakes, appeltaarten eigenlijk vindt deze zoetekauw alles een uitdaging. Haar grote droom is om een lespakket te ontwikkelen voor de basisschool over de herkomst van (duurzaam) voedsel.

Iris is zo’n meisje wat je vroeger al de oren van het hoofd vroeg, gewoon om alles tot in detail te kunnen begrijpen. Ze kan moeilijk kiezen, maar waarom zou ze? Zolang haar agenda het toe laat ziet ze geen probleem. En als haar hoofd vol zit rent ze het er toch weer uit: deze dame kun je hardlopend vinden op de atletiekbaan in Wageningen of zo maar, in het wild.  Van haar passies van onder andere sport, muziek, mode en koken springt deze laatste er duidelijk boven uit. Na een bachelor in Voeding en Gezondheid aan de WUR is ze net begonnen met de Msc ‘Moleculaire Gastronomie’. Zo wil ze precies kunnen snappen aan welke mechanismen een kookproces allemaal onderhevig is, om haar eigen kookkunsten beter te begrijpen en te kunnen ‘spelen’ met nieuwe en oude technieken.  Kritisch, doortastend en nieuwsgierig.
http://artstar.tk/

Jan-Pieter werkt vooral voor vakbond CNV. Maar omdat hij ook iets voor zichtzelf en de wereld wilde doen, werkt hij één dag per week (als het niet meer is) bij de YFM. Hij is meestal bezig met fondsen werven en het doen van subsidieaanvragen, maar ook op inhoudelijk vlak heeft hij veel in te brengen. En dat mag ook wel, want er zijn weinig mensen die zoveel parate kennis hebben als Jan-Pieter - niks ten nadele van de overige YFM'ers overigens. Jan-Pieter is gewoon heel slim. Of hij leest veel. Misschien wel beide.

Verder houdt Jan-Pieter van allerlei muziek, maar hij heeft toch wel een voorliefde voor kwaliteitspunk. Iets wat je misschien niet meteen verwacht bij zo'n rustige verschijning, maar dat leert je maar weer eens dat vooroordelen stom en slecht zijn. Ook al ís hij Limburger.

Als freelance journalist en ondezoeker is Janno altijd bezig met verhalen. Verhalen over historische gebeurtenissen, eigenaardigheden en persoonlijke anekdotes zijn zeer aan Janno besteedt. Zijn liefde voor verhalen kon die helemaal kwijt in zijn studie Geschiedenis en Journalistiek. Voor het laatste dook hij in de wereld van de Heinekenontvoerders. Janno was zijn tijd flink vooruit.

Het is allemaal dus niet zo verwonderlijk dat Janno nu de verhalen van de internationale jongerenorganisaties in kaart aan het brengen is. Gedoe met feta in Griekenland en een Eat-In in Duitsland? Janno wil het allemaal horen. Praten en schrijven kost hem allemaal geen moeite. Zijn schrijfkunsten vielen menigeen al op bij het lezen van de Food Film Festival website. Met zijn verhalende, kritsiche en vooral grappige schrijstijl drukte hij een flinke stempel op het karakter van het festival. We kunnen niet meer zonder!

Joris is een alleskunner en alleswiller. Hij produceert, ograniseert en zet lijnen uit en dat alles met een tomeloze energie. Joris wil winnen. Maar niet voor zichzelf: wat hij het liefste wil winnen, is een betere wereld. Als je Joris niet kent en je hem toevallig tegenkomt op een moment dat hij gepassioneerd aan het doordraven is over de 'food revolution' denk je misschien dat hij teveel koffie heeft gedronken. Maar wij weten dat als het voedselsysteem zich niet snel aanpast aan Joris' wensen, dat hij het dan eigenhandig op zijn kop gaat zetten.

Zijn werk bij Meneer de Leeuw en Urgenda heeft Joris na zijn studie de nodige contacten en ervaring op het gebied van voedsel en milieu bezorgd. Vooral in de ins en outs van 'transitiedenken' is Joris bedreven. Dat betekent ongeveer dat hij goed begrijpt hoe de ingesleten realiteit veranderd moet worden: bij complexe onderwerpen zoals het voedselsysteem gaat dat niet zo makkelijk. Er moet tegelijkertijd op heel veel verschilende vlakken druk worden uitgeoefend. Een belangrijk onderwerp voor de YFM om kennis van zaken te hebben dus.

Want Linda is al sinds de start van de YFM betrokken. Sjouwen bij Eat-ins, meedenken over projecten en vaste dagvoorzitter bij de YFM Academie. De energie van Linda is onuitputtelijk. Als dagvoorzitter leidt zij de discussies, gesprekken en debatten in goede banen. Met een enorme dosis energie en inlevingsvermogen weet Linda de kern altijd boven water te krijgen.

Deze kwaliteit gebruikt Linda ook binnen haar eigen bedrijfje VOER. Ze bedenkt concepten, debatten en treedt zelf vaak als dagvoorzitter op bij alles wat te maken heeft met voedsel en duurzaamheid. Voor het Food Film Festival organiseerde zij Het Grote Vlees debat en #FoodforChange.

Lotte weet als de best hoe je een feestje bouwt. Of eigenlijk; hoe je een Feest bouwt. Met een hoofdletter en dik gedrukt mag eigenlijk ook wel. Feest. Ze werkte als freelancer voor grote feestenbouwers als Mojo en de Melkweg waar ze leerde dat een goede avond voor veel publiek organiseren veel meer voeten in de aarde heeft dan dat publiek weet. En daar zit 'm nu juist de kneep.

Die kwaliteiten kwamen Lotte uitermate goed van pas toen ze met twee handen de klus aanpakte om het Food Film Festival praktisch op poten te zetten. De workshopruimte met allerlei keukengerei, verschillende evenementen in de theaterzaal, een versmarkt en vooral niet te vergeten: een knallend muziekprogramma. En eigenlijk nog veel meer. Nou ja, het punt is dat Lotte onze ideale producente is. Ideaal ook omdat ze zelf zo dol is op eten. Zoveel zelfs dat ze Zinin is begonnen: een cateringbedrijf waarin ze zich vooral richt op de Aziatische en Orientaalse keukens.

Toen Lotte in 2011 ineens voor een tijdje naar Libanon vertrok, wensten de meesten van ons haar een goede vakantie. Maar we hadden het moeten weten: Lotte's hart sloeg een paar slagen over bij het zien van de - inderdaad zeer rijke - Libanese keuken en is er sindsdien behoorlijk aan verpand. Bijna hadden we haar niet meer terug gezien, maar gelukkig heeft ze besloten in ieder geval nog een editie van het Food Film Festival op zich te nemen. Dus u weet dat u in 2012 een uitstekende productie tegemoed treedt.

Mieke bewijst dat je zaken kan doen met een stevige portie idealisme. Tijdens de Hotelschool leerde Mieke alles over de hotelwereld, het runnen van restaurants, glazen poleren en eten. Als afgestudeerd 'hotelo' vetrok zij voor een jaar naar Schotland om daar de fijne kneepjes van het whisky drinken, de Engelse taal (en Schots) en die van de wereld van Business Management onder de knie te krijgen. Daarna begon zij haar carriere in de supermarktwereld. Van Jumbo naar Plus en van Plus uiteindelijk inkoper bij Gijs Streekselecties. Dat bedrijf levert goede, smaakvolle streekproducten aan de Plus supermarkten.

Daarmee vertegenwoordigd Mieke een zeer belangrijke stap: de verandering die momenteel gaande is in het Nederlandse voedsellandschap. Meer en meer mensen denken na over wat zij kopen en eisen - óók van hun supermarkt - dat er meer kwaliteit geleverd gaat worden. En kwaliteit is om de hoek te vinden, waar er boeren zijn die fantastische producten maken. De ilussie van oneindig eten van overal is voorbij. Daarvoor in de plaats komen producten met een verhaal, minstens zo lekker. En mensen als Mieke brengen het aan de man.

Dat hele praktische en zakelijke instinct is natuurlijk een geweldige kwaliteit voor een penningmeester, dus dat is Mieke geworden. En met verve - we zijn altijd heel beleefd als we Mieke om geld vragen (en we krijgen het als het er is!).

Samuel is Mister YFM. Tijdens een reis door Italië waar hij leerde kworsten maken, ontmoette Samuel Slow Food president Carlo Petrini. Die inspireerde hem om in 2009 de Nederlandse YFM op te zetten, waarna hij het voortouw nam en dat sinds dien niet meer los liet. Natuurlijk - en zoals hij zelf ook altijd benadrukt - hij heeft het niet alleen gedaan. Vanaf het begin af aan is er van alle kanten hulp geboden door enthousiaste medewerkers, lotgenoten, vrienden en vreemden. Maar het is wel degelijk aan Samuel te danken dat deze mensen er altijd zijn. En dat iedereen samen werkt. Dat de juiste mensen elkaar vonden en dat de YFM de juiste mensen vond. Want als het om contacten leggen gaat, is Samuel een onbetwiste kampioen.

Belhave een organisatorisch talent, people person, creatief brein en tomeloze energie-bezitter is Samuel verder ook nog eens een professionele chef en worstenmaker. Samen met chefs Geert van Wersch en Jiri Brandt vormt hij twee trio's: The Green Peas geven adviezen over duurzaam voedsel maar verzorgen ook cateringen. Voor al uw (bedrijfs)voedselvraagstukken én de lekkere trek kunt u bij ze terecht. Het voor een trio wat curieus genoemde Brandt&Levie maakt zelf worst. Van varkens die heel gelukkig waren toen ze nog leefden en die nu heel erg lekker zijn.

Schreef ik net dat Samuel een organisatorisch talent was? Wij bij de YFM kennen hem namelijk ook als warhoofd. Maar dat is niet verwonderlijk, als je bedenkt hoeveel dingen hij tegelijk doet. Misschien is Samuels grootste talent nog wel om meerdere potjes tegelijk op het vuur te houden. En misschien is dat uiteindelijk wel wat hij is: een kok.