Filter op
Terug naar overzicht

Prangende Vragen #10

De debatreeks ‘It’s the Food, my Friend!’ in de Rode Hoed zit er weer op voor dit seizoen. In vijf afleveringen zijn we op zoek gegaan waar het heen moet met ons voedselsysteem. Jorrit Kiewik (The Milkstory) en Wouter van der Weijden (CLM) namen iedere aflevering onder de loep in de brievenreeks ‘Prangende Vragen’, een gesprek tussen twee generaties. Vandaag sluiten ze niet af met vragen maar met adviezen.

Hoi Wouter,

Dit is hem dan. Mijn laatste brief voor deze reeks debatten. Jammer eigenlijk, er is nog zo veel te bespreken en daarmee nog zo veel te doen! We hebben de afgelopen maanden gesproken over allerlei voedselvraagstukken, maar de koek is nog lang niet op. Ik hoop dan ook dat onze contacten, maar vooral die tussen onze generaties, blijven. We kunnen en zullen elkaar moeten ondersteunen om het voedselsysteem te kunnen aanpakken. Wij leren namelijk van onze voorgangers, maar ook jullie kunnen zeker veel leren van ons. Wij jongeren kunnen nog naïef zijn, maak daarvan gebruik. Net als dat wij jullie kennis keer op keer gebruiken.

Je vroeg me meermaals wat YFM doet voor de besproken onderwerpen. Ook wij richten ons actief op de jongere generatie, het is onze toekomst. Gisteren zijn we een nieuwe campagne gestart, we vinden namelijk dat voedselonderwijs verplicht moet worden opgenomen in de curricula van schoolkinderen. Want kinderen die niet weten dat melk uit een koe komt en dat die in de wei staat, kan natuurlijk echt niet. Ben je het met ons eens? We kunnen nog zoveel praten en zulke interessante personen uitnodigen voor onze debatten, als onze basis niet goed is komen we geen stap vooruit. Ook Martijn van Dam erkende dit in het laatste It’s the Food, my Friend! debat en zorgt dat voedselonderwijs een verkiezingsonderwerp wordt tijdens de komende verkiezingen. Ik ben benieuwd!

Groetjes,

Jorrit

PS Teken en deel ook even de petitie op: www.youthfoodmovement.nl


































Beste Jorrit,

Nu onze debatserie achter de rug is, wil ik een drietal bouwstenen noemen voor de transitie naar een duurzame landbouw- en voedselsysteem:

1. Onze eetpatronen moeten gezonder en duurzamer worden. Gezonder betekent minder vlees, zout en suiker en meer groenten en fruit. Duurzamer betekent vooral minder vlees en kaas, een gezonde bodem, minder chemie, minder energie, minder grondstoffen en méér biologie en biodiversiteit (te beginnen met het bodemleven).

2. Deze transitie is net zo urgent als de transitie naar een duurzame energievoorziening. Daarbij zijn dogma’s een sta in de weg. Beide transities moeten we realiseren langs meerdere sporen:

– Inspirerende voorbeelden neerzetten maar ook sleutelen aan het systeem (bijvoorbeeld het belastingstelsel). Prof. Pier Vellinga trok in het slotdebat de vergelijking met zonnepanelen die eerst werden beschouwd als Spielerei, maar nu wereldwijd mainstream beginnen te worden.

– Niet één systeem maar een diversiteit aan systemen. Bijvoorbeeld niet alleen biologische landbouw maar ook andere groene vormen van landbouw, inclusief bepaalde vormen van high tech stadstuinbouw.

– Niet alleen kleine maar ook grote landbouwbedrijven, maar dan wel op menselijke, niet op industriële schaal;
niet alleen vrijwillige maar ook verplichtende maatregelen, o.a. om kinderen te beschermen tegen een al te ongezond voedselaanbod. Dat werd in het laatste debat bepleit door prof. Jaap Seidell.

– Niet alleen overheid, ook niet alleen private partijen, maar allebei en bovendien slimme samenwerking tussen beide, zonder te vervallen in oever- en krachteloos gepolder.

– Niet alleen werken met niches maar ook met grote spelers zoals supermarkten, Unilever en cateraars.

3. Het betreft een wereldwijd vraagstuk. In Afrika zijn andere maatregelen nodig dan in Nederland. In Nederland mag de landbouw best wat minder intensief (zeker qua chemie), in Afrika zijn juist veel meer kunstmeststoffen nodig. Maar in beide moet de bodem worden verrijkt met koolstof uit groenbemesters, compost en dierlijke mest. Henk Breman zette dat in het tweede debat glashelder neer. Verhoging van de landbouwproductie in Afrika is een top-prioriteit, ook vanwege het migratievraagstuk. Daarbij moet Nederland niet investeren in irrigatiewerken (want die werken vaak niet of averechts) maar in bemesting en bodemvruchtbaarheid. En laten we die landen alsjeblieft ruimte gunnen om hun landbouw te beschermen tegen goedkope importen van overzee. Ook Europa heeft zijn landbouw opgebouwd achter tariefmuren.

Veel jongeren zijn meer geïnteresseerd in het neerzetten van inspirerende voorbeelden dan in het beïnvloeden van de politiek. Toch is dat allebei nodig en ik ben blij dat de YFM ook steeds meer op die lijn zit. Naast bijvoorbeeld het inspirerende werk van cateraar Lotte Wouters (debat 1) voert de YFM nu campagne voor verplichte voedsellessen op scholen. Misschien zijn er straks ook campagnes nodig voor bijvoorbeeld een groener belastingstelsel of een ander handels- en ontwikkelingsbeleid voor Afrika.

Jorrit, ik hoop dat jij hier zelf ook wat mee kunt, bijvoorbeeld in je werk voor de Milk Story.

Wouter van der Weijden

// Lees ook de vorige Prangende Vragen

Wouter van der Weijden was in 1980 medeoprichter van het Centrum voor Landbouw en Milieu (CLM). Samen met Felix Rottenberg en Bert van Ruitenbeek organiseert Wouter nu voor de zevende keer ‘It’s the Food, my Friend!’ in de Rode Hoed over de toekomst van de landbouw en ons voedsel.

Jorrit Kiewik neemt deel aan de YFM Academie 2016. Bij Het Portaal werkt hij nu aan duurzame vraagstukken en bouwt hij voedselgerelateerde communities, zoals The Milk Story.

// Foto: Jelmer Jeuring

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten